Na regen komt zonneschijn

11 januari 2018


Het is droog, eindelijk. Met gemengde gevoelens kijk ik naar buiten: Is dit mijn tuin met de wuivende grassen, de strakke vijver en de stoere eettafel waar ik zo graag aan werk? De tuin ziet eruit als een nat vogeltje, druipnat en verfomfaaid. De vijver is afgedekt met gaas, met een klein drinkgaatje voor de buurtkatten. De eettafel heeft al een zweem van groen en de grassen buigen zwaar voorover. Dit is niet mijn favoriete seizoen moet ik toegeven. Ik sta ook niet te popelen om aan de slag te gaan, maar het moet. Vandaag zou het droog zijn en zowaar, de weer app heeft niet gelogen. ’s Middags dwarrelen de opgedroogde bladeren door de tuin, tijd om te vegen!

Traktatie
Afgevallen blad is goede compost voor de tuin maar met deze hoeveelheden worden de planten in de borders bedolven en de houten vloer spekglad. Gewapend met een bezem en vuilniszak ga ik aan de slag. Het achterterras bij de schuur en de vijver is er altijd het ergst aan toe. De bladeren van de Amerikaanse eik liggen in dikke lagen op de loungebank, de luie stoel en het gaas op de vijver. De vuilniszak zit in een mum van tijd tjokvol. De jongste zoon komt helpen; ik veeg, hij propt alles in de tweede zak. Behalve de bladeren van de eik, worden we jaarlijks getrakteerd op de bladeren van de Magnolia van de buren aan de rechterkant, en het blad van de Sering en Prunus van de studenten aan de linkerkant.

Zonnetje
Onze eigen Ginkgo biloba doet ook een bescheiden bijdrage. Het apart gevormde, felgele blad is heel herkenbaar. Hij groeit gestaag recht omhoog, zoekend naar licht tussen de oude reuzen die hem omringen. De veegklus is snel geklaard en de tuin ziet er ineens opgeruimd uit. De zwaarte van de regen is verdwenen en de planten staan weer fier rechtop, de grassen zwaaien heen en weer. Met een fris hoofd en opgeruimd gevoel ga ik naar binnen.

Op de hoogte blijven?

Ontvang een melding in je mailbox als er een nieuw bericht wordt gepubliceerd